Opublikowano 5 sierpnia 2026 · 11 min czytania

Modelo 210 w Hiszpanii – jak rozliczyć podatek od nieruchomości jako nierezydent? [2026]

Masz apartament, dom lub willę na Teneryfie, ale pozostajesz polskim rezydentem podatkowym? Sam fakt posiadania nieruchomości w Hiszpanii może oznaczać obowiązek złożenia deklaracji Modelo 210. Dotyczy to nie tylko właścicieli zarabiających na najmie. Podatek może pojawić się również wtedy, gdy lokal służy wyłącznie Tobie i Twojej rodzinie albo przez część roku stoi pusty.

W tym poradniku wyjaśniamy, czym jest Modelo 210 w Hiszpanii, kiedy składa je właściciel nieruchomości na Teneryfie, jak oblicza się podstawę opodatkowania oraz jakie terminy obowiązują po zmianach wprowadzonych w 2026 roku. Pokazujemy też dwa proste przykłady: dla apartamentu używanego prywatnie oraz dla nieruchomości wynajmowanej.

Stan prawny i terminy: sierpień 2026 r. Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady podatkowej. Przepisy, formularze i sytuacja właściciela mogą się zmieniać, dlatego przed wysłaniem deklaracji warto sprawdzić aktualne komunikaty Agencia Tributaria lub skonsultować rozliczenie z doradcą.

Modelo 210 w Hiszpanii – co to jest i kto musi je złożyć?

Modelo 210 to hiszpańska deklaracja służąca do rozliczania Impuesto sobre la Renta de no Residentes, czyli podatku dochodowego nierezydentów — w skrócie IRNR. Formularz wykorzystują osoby i podmioty, które nie mają rezydencji podatkowej w Hiszpanii, ale osiągają dochód podlegający opodatkowaniu w tym kraju.

W przypadku nieruchomości Modelo 210 może obejmować między innymi:

dochód przypisany nieruchomości przeznaczonej do użytku własnego lub pozostającej do dyspozycji właściciela,
dochód uzyskany z najmu długo- lub krótkoterminowego,
zysk osiągnięty przy sprzedaży nieruchomości.

Ten poradnik koncentruje się na dwóch najczęstszych sytuacjach polskich właścicieli na Teneryfie: użytkowaniu prywatnym oraz wynajmie. Sprzedaż nieruchomości rozlicza się według odrębnych zasad i terminów.

Kto musi złożyć Modelo 210 w Hiszpanii?

Obowiązek może dotyczyć właściciela, który jest nierezydentem podatkowym w Hiszpanii i posiada na Teneryfie nieruchomość miejską, na przykład apartament, studio, dom lub willę. Kluczowy jest nie paszport, lecz rezydencja podatkowa. Polak mieszkający i rozliczający się na stałe w Polsce zazwyczaj będzie dla hiszpańskiego fiskusa nierezydentem.

Modelo 210 najczęściej składa się w jednej z poniższych sytuacji:

Nieruchomość jest używana prywatnie. Właściciel nie uzyskuje czynszu, ale hiszpańskie przepisy przypisują mu umowny dochód z tytułu posiadania lokalu do własnej dyspozycji.
Nieruchomość stoi pusta. Brak gości i brak wpływów z najmu nie muszą oznaczać braku podatku. Za dni, w których lokal pozostaje do dyspozycji właściciela, może powstać dochód przypisany.
Nieruchomość jest wynajmowana. Rozliczeniu podlega dochód z najmu zgodnie z zasadami IRNR.
Nieruchomość jest częściowo wynajmowana, a częściowo używana prywatnie. Okresy te trzeba rozdzielić: za dni najmu rozlicza się rzeczywisty dochód, a za pozostałe dni — proporcjonalny dochód przypisany.

Jeżeli nieruchomość ma kilku współwłaścicieli, przychód, podstawa i podatek są przypisywane każdemu z nich proporcjonalnie do udziału. W praktyce każdy współwłaściciel rozlicza swój udział jako odrębny podatnik.

Modelo 210 w Hiszpanii a IBI — to nie jest ten sam podatek

To jedno z najczęstszych nieporozumień wśród zagranicznych właścicieli. IBI jest lokalnym podatkiem od nieruchomości pobieranym przez gminę. Modelo 210 służy natomiast do rozliczenia państwowego podatku dochodowego nierezydentów IRNR.

Opłacenie IBI nie zastępuje złożenia Modelo 210 w Hiszpanii. Właściciel może mieć obowiązek zapłaty obu danin. Więcej o kosztach związanych z zakupem i utrzymaniem lokalu opisujemy w poradniku: podatki przy zakupie nieruchomości w Hiszpanii — ITP, IGIC i IBI.

Jak rozliczyć nieruchomość używaną prywatnie?

Jeżeli apartament nie jest wynajmowany i pozostaje do dyspozycji właściciela, nie ma rzeczywistego przychodu z czynszu. Hiszpańskie przepisy przewidują jednak tak zwaną renta inmobiliaria imputada, czyli dochód przypisany. W Modelo 210 dla takiej sytuacji stosuje się rodzaj dochodu oznaczony kodem 02.

Podstawę oblicza się od wartości katastralnej nieruchomości — valor catastral. Wartość tę można znaleźć między innymi na rachunku IBI. Nie należy jej mylić z ceną zakupu ani aktualną wartością rynkową lokalu.

Stawka 1,1% czy 2% wartości katastralnej?

Do wartości katastralnej stosuje się jeden z dwóch wskaźników:

1,1% — jeżeli wartość katastralna została zrewidowana, zmieniona lub określona w ramach ogólnej procedury wyceny, która weszła w życie w danym roku podatkowym albo w ciągu dziesięciu poprzednich okresów podatkowych,
2% — w pozostałych przypadkach.

Jeżeli nieruchomość nie ma wartości katastralnej lub wartość nie została jeszcze właścicielowi oficjalnie przekazana, obowiązuje szczególny sposób ustalenia podstawy. W takiej sytuacji lepiej nie przyjmować wartości samodzielnie, lecz sprawdzić dokumentację z doradcą.

Od dochodu przypisanego nie odlicza się zwykłych kosztów utrzymania nieruchomości. Kwotę wylicza się proporcjonalnie, gdy właściciel posiadał lokal tylko przez część roku, ma jedynie udział w nieruchomości albo przez część roku lokal był wynajmowany.

Przykład: apartament używany przez właściciela

Załóżmy, że wartość katastralna apartamentu wynosi 80 000 euro, spełnione są warunki zastosowania wskaźnika 1,1%, a nieruchomość przez cały rok pozostaje do prywatnej dyspozycji właściciela będącego polskim rezydentem podatkowym.

80 000 euro × 1,1% = 880 euro podstawy,
880 euro × 19% = 167,20 euro podatku.

Jeżeli apartament należy po 50% do dwóch osób, każda z nich rozlicza odpowiednią część: podstawa dla jednej osoby wynosi w tym przykładzie 440 euro, a podatek 83,60 euro.

To przykład uproszczony. Przed rozliczeniem trzeba potwierdzić między innymi rok aktualizacji wartości katastralnej, liczbę dni posiadania, okresy najmu i udział każdego właściciela.

Modelo 210 w Hiszpanii przy wynajmie nieruchomości

Gdy apartament na Teneryfie jest wynajmowany, w Modelo 210 wykazuje się przychód z najmu. W zależności od sposobu rozliczenia i liczby płatników stosowany jest odpowiedni kod dochodu, najczęściej 01 albo 35.

Dla podatnika będącego rezydentem Polski, a więc państwa Unii Europejskiej, ogólna stawka IRNR wynosi obecnie 19%. Co ważne, podatnicy z UE oraz objętych przepisami państw EOG mogą — po spełnieniu warunków — pomniejszyć przychód o koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem dochodu z najmu w Hiszpanii.

Do rozważenia mogą być między innymi odpowiednio udokumentowane i przypisane do okresu najmu koszty zarządzania, napraw, ubezpieczenia, mediów ponoszonych przez właściciela, opłat wspólnotowych, odsetek czy amortyzacji. Nie oznacza to jednak, że każdy wydatek można automatycznie odliczyć w pełnej wysokości. Musi istnieć bezpośredni związek kosztu z dochodem uzyskanym w Hiszpanii, a dokumenty powinny spełniać wymagania podatkowe.

Przy odliczaniu kosztów podatnik z Polski powinien dysponować aktualnym certyfikatem rezydencji podatkowej wydanym przez polski organ podatkowy. Agencia Tributaria może wymagać jego dołączenia lub okazania.

Przykład: apartament wynajmowany

Załóżmy, że właściciel będący polskim rezydentem podatkowym uzyskał w 2026 roku 12 000 euro przychodu z najmu. Prawidłowo udokumentowane koszty bezpośrednio związane z najmem i dopuszczalne do odliczenia wyniosły 3 000 euro.

12 000 euro − 3 000 euro = 9 000 euro podstawy,
9 000 euro × 19% = 1 710 euro podatku.

Jest to przykład edukacyjny. Ostateczna podstawa zależy od rodzaju najmu, okresu udostępnienia lokalu, udziału właściciela, prawidłowości dokumentów oraz kwalifikacji poszczególnych kosztów.

Jeżeli rozważasz zakup lokalu inwestycyjnego, zobacz również poradnik: apartament pod wynajem wakacyjny na Teneryfie — czy to się opłaca?. Pamiętaj, że rozliczenie podatkowe i prawo do prowadzenia wynajmu turystycznego to dwa odrębne zagadnienia. Zapłata IRNR nie zastępuje wymaganych zgłoszeń, zezwoleń ani weryfikacji zasad obowiązujących w danym kompleksie i gminie.

Terminy składania Modelo 210 w Hiszpanii po zmianach w 2026 roku

W 2026 roku weszły ważne zmiany terminów. Dlatego nie należy bez sprawdzenia kopiować dat ze starszych poradników. Zasady przejściowe zależą zarówno od rodzaju dochodu, jak i roku, którego dotyczy rozliczenie.

Rodzaj rozliczenia

Okres, którego dotyczy

Termin złożenia i zapłaty

Dochód przypisany — użytek własny lub pusty lokal

2025

Od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 r.

Dochód przypisany — użytek własny lub pusty lokal

2026

Od 1 kwietnia do 31 grudnia 2027 r.

Najem rozliczany w formie rocznego grupowania

Dochody za 2026

Od 1 do 20 kwietnia 2027 r.

Najem rozliczany oddzielnie — dochody uzyskane do września 2026 włącznie

Okresy do września 2026

Jeszcze według terminów kwartalnych: pierwsze 20 dni kwietnia, lipca, października lub stycznia za poprzedni kwartał

Najem rozliczany oddzielnie — dochody od października 2026

Październik–grudzień 2026 i kolejne lata

Od 1 do 20 kwietnia następnego roku

Przy płatności przez polecenie zapłaty termin techniczny jest krótszy. Dla dochodu przypisanego za 2026 rok płatność będzie można zlecić od 1 kwietnia do 23 grudnia 2027 roku. Dla dochodów z najmu za 2026 rok rozliczanych w nowym terminie polecenie zapłaty będzie dostępne od 1 do 15 kwietnia 2027 roku.

Od 1 stycznia 2027 roku zmieni się również sam formularz. Pojawi się między innymi załącznik ze szczegółowym wykazem kosztów najmu oraz pola dotyczące liczby dni i udziału w nieruchomości. Warto korzystać z aktualnej wersji formularza udostępnionej przez Agencia Tributaria.

Jak przygotować Modelo 210 w Hiszpanii krok po kroku?

Krok 1: ustal swoją rezydencję podatkową

Obywatelstwo nie przesądza o sposobie rozliczenia. Najpierw ustal, czy w danym roku jesteś rezydentem podatkowym Polski, Hiszpanii czy innego państwa. Jeśli Twoje centrum interesów życiowych przeniosło się na Teneryfę albo przebywasz w Hiszpanii przez znaczną część roku, sytuacja może wymagać dokładniejszej analizy. W takim przypadku pomocny będzie także artykuł o numerze NIE na Teneryfie — pamiętaj jednak, że posiadanie NIE samo w sobie nie oznacza hiszpańskiej rezydencji podatkowej.

Krok 2: określ sposób wykorzystania nieruchomości

Przygotuj kalendarz całego roku i zaznacz:

dni, w których nieruchomość była wynajmowana,
dni, w których pozostawała do prywatnej dyspozycji właściciela,
datę zakupu lub sprzedaży, jeżeli zmiana własności nastąpiła w trakcie roku,
udział procentowy każdego współwłaściciela.

To rozdzielenie jest podstawą prawidłowego obliczenia podatku. Dni wynajmu i dni użytku własnego nie powinny być rozliczane tak samo.

Krok 3: zbierz dokumenty

Najczęściej potrzebne są:

numer NIE/NIF właściciela,
akt zakupu nieruchomości,
rachunek IBI z wartością i numerem katastralnym,
procent udziału w nieruchomości,
zestawienie przychodów z najmu,
faktury i dowody zapłaty kosztów związanych z najmem,
certyfikat polskiej rezydencji podatkowej, jeżeli korzystasz z zasad przewidzianych dla rezydentów UE,
dane konta oraz dokument potwierdzający złożenie i opłacenie wcześniejszych deklaracji.

Przed zakupem warto sprawdzić nie tylko podatki, lecz także stan prawny lokalu. Wyjaśniamy to w artykule: Nota Simple — jak sprawdzić stan prawny nieruchomości w Hiszpanii.

Krok 4: wybierz właściwy rodzaj dochodu

Dla nieruchomości przeznaczonej do użytku własnego stosuje się kod 02. Dla najmu mogą mieć zastosowanie kody 01 lub 35, zależnie od sposobu uzyskiwania i grupowania dochodów. Nie należy łączyć w jednym wyliczeniu okresu prywatnego korzystania z lokalu z okresem najmu.

Krok 5: oblicz podstawę i podatek

Przy użytku własnym podstawą jest odpowiedni procent wartości katastralnej, skorygowany o dni i udział właściciela. Przy najmie punktem wyjścia jest przychód, który uprawniony podatnik z UE może pomniejszyć o prawidłowo udokumentowane koszty bezpośrednio związane z tym dochodem. Następnie stosuje się właściwą stawkę podatku — dla polskiego rezydenta jest to obecnie co do zasady 19%.

Krok 6: złóż deklarację i zachowaj potwierdzenie

Modelo 210 w Hiszpanii można przygotować w serwisie elektronicznym Agencia Tributaria. Formularz wymaga danych podatnika, nieruchomości, rodzaju dochodu, okresu i sposobu płatności. Po złożeniu deklaracji zachowaj jej pełną kopię, numer potwierdzenia oraz dowód zapłaty. Dokumenty mogą być potrzebne przy korekcie, kontroli, sprzedaży lokalu albo rozliczeniu w Polsce.

Najczęstsze błędy przy składaniu Modelo 210 w Hiszpanii

Przekonanie, że brak najmu oznacza brak podatku. Prywatne korzystanie lub pozostawienie lokalu pustego może generować dochód przypisany.
Mylenie Modelo 210 z IBI. Są to dwie odrębne daniny pobierane przez różne organy.
Użycie ceny zakupu zamiast wartości katastralnej. Przy dochodzie przypisanym podstawą jest co do zasady valor catastral.
Brak podziału na dni najmu i użytku własnego. Każdy okres wymaga właściwego sposobu obliczenia.
Rozliczenie całej nieruchomości przez jednego współwłaściciela. Każdy podatnik powinien uwzględnić swój udział.
Odliczanie wydatków bez dokumentów. Sam wyciąg bankowy może nie wystarczyć do potwierdzenia rodzaju i związku kosztu z najmem.
Korzystanie ze starych terminów. Zmiany z 2026 roku wpływają na deklaracje składane w 2027 roku.
Brak certyfikatu rezydencji podatkowej. Może on być konieczny do zastosowania zasad dostępnych podatnikom z UE.

Czy dochód z Teneryfy trzeba wykazać również w Polsce?

Hiszpania ma prawo opodatkować dochód związany z nieruchomością położoną na jej terytorium. Jednocześnie osoba będąca polskim rezydentem podatkowym podlega w Polsce zasadom dotyczącym dochodów zagranicznych oraz obowiązującej umowie między Polską i Hiszpanią o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Sposób wykazania dochodu w Polsce zależy między innymi od rodzaju przychodu, statusu podatnika i aktualnych przepisów. Hiszpański dochód przypisany z użytku własnego nie powinien być automatycznie utożsamiany z przychodem z najmu w polskim rozliczeniu. Dlatego warto przekazać polskiemu księgowemu lub doradcy kopię Modelo 210, dowód zapłaty oraz dokumenty najmu i ustalić obowiązki indywidualnie.

FAQ — najczęstsze pytania o Modelo 210 w Hiszpanii

Czy muszę składać Modelo 210 w Hiszpanii, jeśli nie wynajmuję apartamentu?

Najczęściej tak. Jeżeli jako nierezydent posiadasz nieruchomość miejską w Hiszpanii i pozostaje ona do Twojej dyspozycji, może powstać obowiązek rozliczenia dochodu przypisanego.

Czy opłacenie IBI wystarczy?

Nie. IBI jest podatkiem lokalnym od nieruchomości, a Modelo 210 służy do rozliczenia państwowego podatku IRNR. Zapłata jednego nie zastępuje drugiego.

Jaka jest stawka podatku dla właściciela z Polski?

Dla rezydenta Polski ogólna stawka IRNR wynosi obecnie 19%. Podatek liczy się jednak od odpowiednio ustalonej podstawy: dochodu przypisanego albo dochodu z najmu po dopuszczalnych odliczeniach.

Czy każdy współwłaściciel składa własne rozliczenie?

Co do zasady każdy współwłaściciel jest odrębnym podatnikiem i wykazuje kwoty proporcjonalnie do swojego udziału w nieruchomości.

Czy mogę odliczyć koszty remontu i utrzymania?

Przy dochodzie przypisanym nie odlicza się zwykłych kosztów. Przy najmie podatnik z Polski może odliczać wydatki spełniające hiszpańskie warunki, bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu i prawidłowo udokumentowane. Zakres oraz rozliczenie w czasie warto potwierdzić z doradcą.

Co grozi za niezłożenie Modelo 210 w terminie?

Spóźnienie może prowadzić do naliczenia odsetek, dopłaty, sankcji lub kosztów postępowania. Skutki zależą między innymi od tego, czy podatnik sam złoży zaległą deklarację, czy nieprawidłowość najpierw wykryje urząd.

Podsumowanie: Modelo 210 w Hiszpanii warto uwzględnić przed zakupem

Modelo 210 w Hiszpanii jest jednym z podstawowych obowiązków podatkowych nierezydenta posiadającego tam nieruchomość. Może dotyczyć zarówno inwestora osiągającego przychody z najmu, jak i właściciela korzystającego z apartamentu tylko podczas urlopu. Najważniejsze jest prawidłowe ustalenie rezydencji, sposobu wykorzystania nieruchomości, wartości katastralnej, udziałów i terminów.

Zakup dobrze wybranej nieruchomości na Teneryfie może być bezpieczną inwestycją, pod warunkiem że od początku uwzględnisz nie tylko cenę i potencjalny zwrot, ale również podatki oraz obowiązki administracyjne. Jeśli potrzebujesz pomocy w wyborze apartamentu, sprawdzeniu dokumentów i przejściu przez proces zakupu, skontaktuj się z Twoja Teneryfa Nieruchomości.

Oficjalne źródła

Podobne artykuły

Umowa rezerwacyjna vs Contrato de Arras – nie pomyl tych dwóch